Klepnięcie w baniak - to co innego. Byle mocno. A nuż rozum wróci? ;)

I myśli sobie człek (znaczy ja sobie tak myślę), że już tylko czarność i piekło i marazm i mordor, aż tu nagle dostaję wieść od Renuszka :). 

Renuszek to mój niemiecki kolega z Niemiec, ale też z przedszkola. Bo ja nie zawsze produkowałam felgi, proszę Szanownego Państwa, nie, nie, onegdaj byłam uroczą panią przedszkolanką. Znaczy z uroczą może przesadziłam, ale przedszkolanką byłam. I tamże pracował nasz kolega-wolontariusz Renuszek (w którym kochała się moja koleżanka Iwona, o czym nawet stworzyłam poemat). 

I, ponieważ już mogę, bo umiem :), napisałam kiedyś do Renuszka wieść germańską. 2 miechy zabrał mu odczyt owej, ale jednak stało się, i dziś odpowiedź otrzymałam.

Również w germańskim narzeczu. 

I zrozumiałam co napisane było. 

I wielce się z tego powodu me serce (czarne) uradowało. 

Może jednak nie jestem taka najgorsza? Skoro Renuszek do mnie pisze? :)